تبليغاتX
ظهور ایلیا

ظهور ایلیا

 
سلام آشنای احساس...حضرت مولا میگه که بگین: فکفیانی فان کما کافیان و انصرانی فانکما ناصران به راستی که همینه...یا علی بگو
 
بالم شکسته چاره ندارم دعا کنید
                          پژمرده شاخه های قرارم دعا کنید
احساس آشنایی من مانده در قفس
                          وا مانده ای به پشت حصارم دعا کنید
از من گرفته اند حسودان مسیر عشق
                          دیگر کجا قدم بگذارم دعا کنید
من خسته ام و از سفری دور می رسم
                          تا بشکفد دوباره قرارم دعا کنید
یاران صفا و تازگی باغتان کجاست
                          پژمرده شاخه های بهارم دعا کنید
یا علی بگو....
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1384ساعت 2:43  توسط ایلیا سنجابی  | 

یا علی آشنای احساس...یا علی

 

از زندگی از این همه تکرار خسته ام

از های و هوی کوچه و بازار خسته ام

دلگیرم از ستاره و ازرده ام زماه

امشب دگر زهرچه و هر کار خسته ام

بیزارم از خموشی تقویم روی میز

وز دنگ دنگ ساعت دیوار خسته ام

از دشمنان دوست نما من در این زمان

از خود که بی شکیبم و بیمار خسته ام

تنها و دلگرفته و بیزار و بی امید

از حال من مپرس که بسیار خسته ام

از گفت و گو و تملق ریا و مکر

از چشم های نرگس خمار خسته ام

از غیبت و دروغ و از فتنه و فریب

از قوم و از قبیله و اغیار خسته ام

از مرد و زن -  و ز کودک و کبیر

از هرچه جز رخ دلدار خسته ام

 

در این لیالی عزیز یا علی بگو....

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم بهمن 1384ساعت 20:32  توسط ایلیا سنجابی  | 

 
سلام و یا علی آشنای احساس...یا علی همین...
 
بین تموم عشق ها عشقم فقط حسینه
 
 
در آرزوي وصل تو شبها گريستم
كامم نشد ميسر و بيجا گريستم
 
اشكم شكست گرمي بازار عشق را 
 از بس كه  همچو شمع سراپا گريستم
 
ياران نصيب شمع بجز سوز وساز نيست
  يا سوختم به بزم وفا يا گريستم
 
با آنكه صد هزار مرا داغ بردلست 
  بر داغدار سينۀ صحرا گريستم
 
آب از سرم گذشت به گرداب زندگي
 از بسكه در فراق تو دريا گريستم
 
صاحبدلي نبود چو در جمع بيدلان
  رفتم به خلوت دل و تنها گريستم
 
از گريه هاي تلخ مرا گريزي نيست
  رسوا شدم بس كه به هر جا گريستم
یا علی بگو...
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم بهمن 1384ساعت 13:16  توسط ایلیا سنجابی  | 

سلام آشنای احساس من و باران...سلام و یا علی مدد.....

هرچند تو عزيزي در نوبهار ، باران
يار من است در راه امشب مبار ، باران
 
در انتظار آن ماه آن روي كرده بر راه
بس شام ها كه بودم اختر شمار، باران
 
خواهم در گلسستان با آن صنم  نشينم
 ما را يك امشبي تو با خود گذار، باران
 
رحمي به حال من كن نازل مشو به هر كوي
   داني كه با نگارم دارم قرار، باران
 
امشب اگر بباري يارم زره نيايد  
 مگذار بيش از اينم در انتظار، باران
 
تا پيش من بياييد در خانه ام بماند    
  سيلاب شو روان شو آيد چو يار، باران
 
چون پيش من نشيند در من ز لطف بيند  
  تا سرزند سپيده يكسر ببار، باران
 
از آسمان چو نهري جاري شو وروان شو 
  بر بستن ره يار،همت گمار، باران
 
از شوق ديدن او آن ماه برزن وكوه
   بنگر كه چشم من شد چون ژاله بار، باران
 
مي گفت با دو صد شور در پرده های تنبور 
 خواهي اگر بباري نم نم ببار، باران
 
یا علی بگو چشم بارانی من...
+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم بهمن 1384ساعت 19:43  توسط ایلیا سنجابی  | 

 


Javascripts